Fiesta de los Santos Ángeles
Día 2 de octubre
Fiesta de la Policía Nacional

]]>
Fiesta de los Santos Ángeles
Día 2 de octubre
Fiesta de la Policía Nacional

]]>
Asemblea Sinodal na Santa Igrexa Catedral de Ourense
Sábado, día 21 de setembro, ás 11.00 horas.
“A Igrexa do século XXI non se pode entender a o marxe da sinodalidade. Estamos asistindo a un momento de singular importancia para a Diocese, polo que estou seguro de que participar na Asemblea Sinodal constituirá para os chamados a ilo non so un deber, se non tamén unha amable exixencia” (Monseñor Lemos Montanet, carta a os sinodais, agosto 2019).
Hoxe sábado, 21 de setembro, ás 11:00 horas na Catedral de Ourense terá lugar a Celebración de apertura da Asemblea Sinodal. O acto litúrxico comezará cunha procesión, acompañada pola Real Banda de Gaitas da Deputación, que partirá da Igrexa de Santa Eufemia encabezada pola cruz procesional e as imaxes de Santa María Nai e San Martiño, patróns da Diocese de Ourense.
A continuación situaranse os sinodais laicos e membros da Vida Consagrada, seguidos polo sacerdotes concelebrantes, tantos sinodais como outros que asistan ao oficio, e finalmente o Bispo, que presidirá a Eucaristía.
Chegados á Catedral os sinodais e os demais sacerdotes ocuparán os lugares reservados para eles, e comezará a celebración solemne de apertura da Asemblea Sinodal. No transcurso da mesma, ao finalizar a homilía, os sinodais farán solemne profesión de fe ante o Bispo da Diocese; posteriormente, ou concluír o rito de comuñón, os sinodais manifestarán publicamente o seu compromiso de cumprir os deberes correspondentes á súa misión. Ao finalizar o Bispo proclamará a apertura da Asemblea Sinodal.
Galería de Fotos da Procesión:
Galería de Fotos da Celebración:
]]>
Día 17 de septiembre, martes.
La S. I. Catedral de Ourense recibe con gozo y gratitud la visita de las reliquias de Santa Bernardita de Soubirous.

A las 12.00 será acogida en la puerta Norte de la Catedral.
A las 19.30 Santo Rosario y a las 20.00 horas Santa Misa presidida por el Sr. Obispo
El 11 de febrero, fiesta de la Santísima Virgen de Lourdes, nos recuerda las apariciones de la Virgen a una niña de 14 años que no sabía ni leer ni escribir, pero que rezaba todos los días el rosario, Bernardita Soubirous. Nació en Lourdes en 1844 de padres muy pobres. Por medio de ella la Virgen hizo surgir la prodigiosa fuente del milagro, a donde acuden peregrinos de todo el mundo para reavivar su fe y su esperanza. Muchos regresan de Lourdes curados también en su cuerpo. La Virgen, durante la segunda aparición, le dijo: “No te prometo hacerte feliz en este mundo, pero sí en el otro”.
A pesar de haber sido dócil instrumento para extender la devoción a la Inmaculada, Bernardita no se contaminó con la gloria humana. El día que el obispo de Lourdes, ante 50.000 peregrinos, colocó la estatua de la Virgen sobre la roca de Massabielle, Bernardita tuvo que permanecer en su celda, víctima de un ataque de asma. Y cuando el dolor físico se hacía más insoportable, suspiraba: “No, no busco alivio, sino sólo la fuerza y la paciencia”. Su breve existencia transcurrió en la humilde aceptación del sufrimiento físico como generosa respuesta a la invitación de la Inmaculada para pagar con la penitencia el rescate de tantas almas que viven prisioneras del mal.
Pasó seis años en el instituto de Lourdes, de las Hermanas de la Caridad de Nevers, y en el que después fue admitida como novicia. Su entrada se demoró debido a su delicada salud. En la profesión tomó el nombre de Sor María Bernarda. Durante los quince años de vida conventual no conoció sino el privilegio del sufrimiento. Las mismas superioras la trataban con indiferencia, por un designio providencial que les impide a las almas elegidas la comprensión y a menudo hasta la benevolencia de las almas mediocres. Al principio fue enfermera dentro del convento, después sacristana, hasta cuando la enfermedad la obligó a permanecer en la cama, durante nueve años, siempre entre la vida y la muerte.
GALERÍA DE FOTOS:
Celebración eucarística:
]]>
Celebración eucarística en la S. I. Catedral





Retablo de San Roque
El retablo de San Roque, de San Sebastián y de San Eloy se atribuye a Castro Canseco. Desconocemos el autor de las imágenes de San Sebastián y de San Eloy. La imagen de San Roque es obra de Francisco de Moure del año 1598 y pintada en el mismo año por Manuel Develar. Entrando por la plaza del Trigo a la Catedral, mismo a la izquierda, encontramos el altar con retablo barroco de gremios, obra de Castro Canseco.
Roque, Santo y Peregrino
Roque, peregrino (16 de agosto). Ciudadano de Montpellier, en viaje de peregrinación a Roma, tanto a la ida como a la vuelta, se dedicó a la asistencia de los apestados y, según la tradición, el Señor le concedió el don de las curaciones. Vuelto Montpellier, no es reconocido y se le tiene por un espía y es encarcelado, dedicándose en la cárcel a la piedad y soportando la prisión con gran paciencia. A su muerte sus milagros lo dan a conocer. Muere el 16 de agosto de 1379. Es tardía la noticia de que hubiera sido terciario franciscano. Su culto se difundió por todo Occidente.
Galería de Fotos:
]]>
Pascua de resurrección
“Este é o día en que actuou o Señor, a solemnidade das solemnidades, a nosa Pascua: a Resurrección do Noso Salvador Xesucristo segundo a carne” Esta é a nosa fe: cremos que Cristo resucitou de entre os mortos porque aceptamos a testemuña dos apóstolos, que viron o sepulcro vacuo e creron; que comeron y beberon con El, despois da súa resurrección; testemuña que se nos transmite pola Igrexa ao longo dos séculos. Todo isto sucedeu o primeiro día da semana e, a partir daquela, convértese no día do Señor Resucitado (no domingo); Cristo, a pedra que rexeitaron os arquitectos é agora é pedra angular da Igrexa. Nós, pola fe e mailo bautismo, resucitamos con Cristo, o verdadeiro Año que quitou o pecado do mundo, que morrendo destruíu a morte e resucitando restaurou a vida. E por iso debemos buscar sempre os bens do ceo, onde está Cristo sentado a dereita de Deus Pai. Felices Pascuas de resurrección para todos. ¡Aleluia!, Cristo resucitou. Aleluia! “Cristo vive e El é a máis fermosa beleza e mocidade para o mundo”.
En Ourense, o domingo de Pascua pola mañá, celébrase coa procesión de Santa María Nai ata as naves da catedral, onde ten lugar o encontro con Cristo Resucitado. Logo a misa de Pascua, harmonizada pola coral do Liceo de Ourense. Máis logo, retorno procesional de Santa María ao seu templo, acompañada polo Excmo. Consistorio, polo Excmo. Cabido catedralicio e polo pobo de Ourense que, con ritmos de gaita e aires de festa acompaña a súa Santa Patroa no día da Pascua de Resurrección do Señor.
Coma sempre, xa na Praza Maior, virán os agradecementos, os saúdos e as despedidas entre as autoridades civís e relixiosas, contando sempre ca liberdade de expresión para que cada quen interprete como boamente lle pareza.
Galería de Fotos:






]]>
Vixilia Pascual na Noite Santa
Segundo a tradición antiga, esta é unha noite de vela en honor do Señor, e a Vixilia que ten lugar na mesma, conmemorando a Noite Santa en que o Señor resucitó, ten que considerarse como «a nai de tódalas Santas Vixilias” (San Agustín). Durante a vixilia, a Igrexa espera a resurrección do Señor e celébraa cos sacramentos da iniciación cristiá. Os fieis, tal como recomenda o Evanxeo (Lc 12: 35-48) deben parecerse aos servos coas lámpadas acesas nas súas mans a espera do seu Señor, de xeito que, cando chegue, atópeos vixiantes e poida convidalos a sentarse na súa mesa.
Esta vixilia é figura da verdadeira Pascua de Cristo, da noite da verdadeira liberación, na que «destruíndo os lazos da morte, Cristo ascende victorioso do abismo».
É costume levar auga bendita, bendecida na Vixilia Pascual, para as nosas casas ou para os nosos lugares de traballo e diversión.
Galería de Fotos:










]]>
Por las rúas de Ourense
A procesión do Santo enterro dará comezo ás 21.00 horas, saíndo da Catedral pola rúa Lepanto, Santo Domingo, Parque de San Lázaro, rúa do paseo, Lamas Carvajal, plaza Maior, onde se enontrarán tódolos pasos da procesión, celebrando un pequeño acto de sentida contemplación, silencio reflexivo , seguidos do canto da Salve a Virxe Dolorosa. Galería de Fotos:



]]>
El Deán Presidente de la S. I. Catedral de Ourense y el Excmo. Cabildo catedralcio ante el pavoroso icendio de la catedral de París:
Dolor profundo y sentimiento de impotencia ante el trágico incendio de Notre Dame de París, icono de fe y cultura de Europa. La Catedral de Ourense, con su patrono San Martín de Tours, y el Cabildo Catedralicio se solidarizan con París, con su catedral y con el Rector de Notre Dame y clero catedralicio. Al mismo tiempo hacen votos para su pronta restauración.
]]>
Domingo de Ramos
No domingo de Ramos os fieis de todas as idades fanse presentes na gran celebración cristiá. Podemos afirmar que neste día as igrexas están cheas ata a bandeira. Ramos é o pórtico da Semana Santa ou da Semana Maior dos cristiáns. No domingo de Ramos na Paixón do Señor lembramos ao profecía de Zacarías, que describe a entrada de Xesús en Xerusalén sentado nunha burriña, e ca multitude que vai ao seu encontro para aclamalo con ramos de oliveira. A procesión de Ramos expresa de forma sensible o que foi a nosa peregrinación durante a coresma: subida con Xesús a Xerusalén para vivir tamén con el a Pascua: «recoñecido como home pola súa presenza, humillouse a si mesmo e obedeceu ata á morte e morte na cruz» A liturxia de hoxe inclúe os dous polos do misterio pascual: rexeitamento e aceptación, sombra e luz, a vida ea morte. Da alegría da procesión, pasamos á contemplación da Paixón de Cristo no evanxeo da Misa. Estes dous polos teñen a expresión máis completa e perfecta no altar da Eucaristía, que, sendo sacrificio, é tamén banquete festivo para os fillos de Deus. Neste día a Igrexa recorda a entrada de Cristo, o Señor, en Xerusalén para consumar o misterio pascual. Por este motivo, en todas as misas hai memoria da entrada do Señor na cidade santa; esta memoria faise presente pola procesión ou entrada solemne antes da misa principal, ou pola simple entrada antes das misas restantes. A procesión das Palmas na cidade debe concentrar os fieis das parroquias dos arredores da Catedral, suprimindo as celebracións parroquiais, que coincidan co tempo da procesión, e invitando os fregueses a participar tanto na procesión coma na misa presidida polo Sr.
]]>