Entradas en la categoría: Historia

No 2026 a festa do Corpus cae a xoves

A tradición popular dicía con graza e fondura que hai tres xoves no ano que brillan máis ca o sol: o Xoves Santo, o Corpus e o día da Ascensión. Era unha maneira sinxela de lembrar momentos centrais da liturxia católica. Hoxe, por cambios sociais e laborais, só permanece con forza o Xoves Santo, día do amor fraterno, da institución da Eucaristía e mailo sacerdocio. A solemnidade do Corpus ten a súa historia. Celebrouse por primeira vez no ano 1246 en Liexa, en Bélxica, impulsada pola relixiosa Xuliana de Mont Cornillon, quen sentía un profundo amor pola presenza de Cristo na Eucaristía. Anos máis tarde, no 1264, o papa Urbano IV estendeu esta festa a toda a Igrexa. Tradicionalmente celebrábase en xoves, despois da festa da Santísima Trindade.

Co paso do tempo, e por razóns prácticas do calendario social e laboral, en moitos lugares, tamén en España, esta celebración trasladouse ao domingo seguinte, para facilitar a participación dos fieis, aínda que en Toledo e outras cidades de España séguese a celebrar no xoves. Algo semellante ocorreu coa festa da Ascensión do Señor, que desde os primeiros séculos se celebraba corenta días despois da Pascua, tamén en xoves, e que hoxe adoita celebrarse en domingo, aínda que en lugares como Santiago de Compostela se mantén a tradición do xoves como festa grande do pobo compostelá.

¿Por que neste ano se celebra en xoves o Corpus na cidade de Ourense? A recuperación puntual do Corpus en xoves para a cidade de  Ourense ten un significado especial. Trátase dunha oportunidade pastoral concreta. A coincidencia coa visita do papa León XIV a España reorganiza as celebracións do Corpus para que os bispos, acompañados dos fregueses, acudan a o encontro con León XIV, representando dignamente a cada unha das dioceses.

Ao mesmo tempo, a visita do Papa convértese nun sinal dos tempos que debe ser lido con esperanza. Como lembraba o Concilio Vaticano II, a Igrexa está chamada a discernir os signos dos tempos con ollos atentos, buscando responder ás necesidades do presente con espírito de comuñón e sinodalidade. Así, entre tradición e actualidade, entre memoria e futuro, o Corpus en xoves convídanos a mirar máis ao fondo, a “alzar a mirada”. A camiñar xuntos coa confianza de que Deus segue presente no medio do seu pobo.

Cómpre lembrar que a celebración da solemnidade do Corpus non depende exclusivamente da presenza do bispo, aínda que a súa participación lle dá un valor simbólico e pastoral importante. Ao longo dos anos, esta solemnidade foi presidida tamén por responsables eclesiásticos, mantendo sempre a súa esencia: adorar publicamente, dar grazas e celebrar a presenza real de Cristo no Santísimo Sacramento. 

Esta será a cronoloxía da festa do Corpus no xoves, día 4 de xuño: celebración da Eucaristía ás 19.00 horas na Catedral, presidida polo Sr. Bispo e, a continuación, procesión co Santísimo Sacramento polas rúas do Ourense histórico. A cidade de Ourense debe acudir en pleno a esta celebración, preparando a visita do papa León XIV.

 VIAXE APOSTÓLICO DA SÚA SANTIDADE O PAPA LEÓN XIV A ESPAÑA

Despois de 15 anos, España volve abrazar ao Papa

España prepárase para vivir un deses momentos que transcenden a actualidade e convértense en memoria colectiva. Quince anos despois da última visita dun pontífice —a de Benedicto XVI en 2011— o noso país volverá recibir ao sucesor de Pedro. Robert Francis Prevost, nado en Chicago, é agora León XIV, quen percorrerá terras españolas do 6 ao 12 de xuño de 2026 nunha visita que xa esperta emoción, expectativa e esperanza. A súa visita non será unicamente unha axenda institucional. Será unha viaxe profundamente humana. Un percorrido polas feridas e as esperanzas do noso tempo. Un chamamento á fraternidade, ao encontro e á dignidade de cada persoa.

Madrid: o corazón dunha Igrexa que quere saír ao encontro. 

A visita comezará en Madrid, onde milleiros de persoas esperan xa reencontrarse coa calor dun Papa próximo, de palabra sinxela e mirada social. Entre o 6 e o 9 de xuño, a capital converterase no gran escenario dunha Igrexa aberta, viva e comprometida. A misa na Praza de Cibeles promete ser un dos momentos máis emotivos da viaxe. Familias, mozos, maiores, crentes e non crentes compartirán un espazo onde a mensaxe central será a esperanza. Porque León XIV chega a España nun tempo marcado pola incerteza, pero tamén polo profundo desexo de reconciliación e humanidade. Especial expectación xera tamén a vixilia coa mocidade. Nunha sociedade que tantas veces dá por perdida á xente nova, o Papa quere escoitala, abrazala e devolverlle o protagonismo. Non como espectadores, senón como construtores do futuro. Haberá ademais un feito histórico: o discurso do pontífice no Congreso dos Deputados tras o seu encontro con Pedro Sánchez. Un xesto que simboliza o desexo de tender pontes entre a fe, a política e a sociedade civil. E se algo definirá esta etapa madrileña será a súa forte dimensión social. O encontro no Estadio Santiago Bernabéu non será só un acto multitudinario; será tamén un impulso decidido á acción caritativa e ao compromiso con quen máis sofre. A reunión co voluntariado de Cáritas poñerá rostro a tantas persoas anónimas que sosteñen a esperanza desde o silencio e a entrega diaria.

Barcelona: fe, beleza e dignidade humana. 

Aviaxe continuará en Barcelona, onde o Papa vivirá algúns dos momentos máis simbólicos de toda a visita. A chegada ao Mosteiro de Montserrat evocará a dimensión espiritual máis profunda de España. Alí, entre montañas e silencio, León XIV buscará tamén un espazo de oración pola paz, a convivencia e a unidade entre os pobos. Pero será a visita á Basílica da Sagrada Familia a que quedará gravada na retina do mundo. A inauguración e bendición da Torre de Xesucristo suporá un momento histórico para o templo de Antoni Gaudí e para millóns de fieis e admiradores desta obra universal. Alí, a beleza arquitectónica unirase á mensaxe espiritual: elevar a mirada sen esquecer a quen vive abatido polo sufrimento, a pobreza ou a exclusión. Por iso, un dos xestos máis significativos desta etapa será a visita a un centro penitenciario. León XIV quere subliñar que ninguén pode quedar descartado. Que a Igrexa non pode mirar cara outro lado diante dos oprimidos, dos esquecidos ou de quen busca unha segunda oportunidade.

Canarias: o Papa fronte ao drama da migración. 

A última etapa levará ao pontífice ás Illas Canarias, onde a viaxe adquirirá unha enorme carga humanitaria e moral. En Gran Canaria, o Papa celebrará unha misa no peirao de Arguineguín, un dos grandes símbolos da crise migratoria en Europa. Non será unha imaxe calquera: será a imaxe dunha Igrexa que quere estar xunto a quen chega exhausto, ferido e cheo de incerteza tras cruzar o mar. O seu encontro con entidades de acollida poñerá en valor o traballo silencioso de tantas organizacións e voluntarios que, lonxe dos focos, sosteñen a dignidade humana en situacións límite. Posteriormente viaxará a Tenerife, onde manterá novos encontros centrados na realidade migratoria e no acompañamento pastoral de quen tivo que abandonar o seu fogar. A mensaxe será clara: ningunha persoa é estranxeira cando sofre. Ningún ser humano pode converterse nun número ou nun problema político. Unha visita que vai moito máis alá da relixión

A chegada de León XIV non será unicamente un acontecemento para os católicos. Será un evento profundamente social, cultural e humano. Unha viaxe que falará de acollida, diálogo, xustiza social e esperanza compartida. Quince anos despois, España volverá escoitar a voz dun Papa nas súas prazas, templos e rúas. Pero sobre todo volverá mirar de fronte preguntas esenciais: como tratamos aos máis vulnerables, como construímos convivencia e que lugar ocupa a dignidade humana no noso tempo. E talvez aí resida o verdadeiro sentido desta visita histórica: lembrar que, mesmo no medio das divisións e do ruído, aínda é posible atoparnos como pobo.