SAN FRANCISCO DE ASÍS
Día 4 de octubre
Laudato sii, o mi Signore…

Y por todas tus criaturas, por el sol y por la luna, las estrellas y los vientos, por el agua y por el fuego.
Por la hermana madre tierra, que alimenta y nos sostiene, por los frutos, flores, hierba, por los montes y los mares.
Porque el fin de nuestra vida, es cantarte y alabarte, y porque nuestra existencia, sea siempre un canto alegre.
“Laudato si… Coidar a casa común”
Mañá, día 4 de outubro, celebramos a festa de san Francisco de Asís. «Loado sexas ti, meu Señor», cantou San Francisco de Asís. Nesa fermosa canción lembrounos que o noso fogar común, a terra tamén é como unha irmá coa que compartimos a nosa existencia e tamén é coma unha nai que nos acolle con tenrura: «Loado sexas ti, meu Señor, a través da nosa irmá, da nosa nai a terra, que nos sostén” cos froitos que nos da. Esta nosa irmá sofre e chora polos danos que lle causamos no uso e abuso irresponsables dos bens que Deus colocou nela. Crecemos pensando que somos os seus amos e gobernantes, autorizados a espoliar todo canto existe.
Pero o certo é que a violencia que existe no corazón, ferido polo pecado, é a causante da enfermidade que aparece no chan, na auga, no aire e en tódolos seres nos seres viventes. Esta nosa terra, oprimida e devastada, «xeme e sofre as dores do parto» (Rm 8,22), segundo palabras do Apóstolo Paulo.
Hai máis de cincuenta anos, cando o mundo se bambeaba ao borde dunha crise nuclear, Xoán XXIII escribiu unha encíclica na que nos propuña o don da paz para todos e tamén para o noso mundo (Pacem in terris, 1971). Paulo VI dicíanos que debido a unha explotación inconsiderada da natureza, o ser humano corría o risco de destruíla e de ser, á súa vez, vítima desta degradación. Xoán Paulo II chamábanos a atención por «non percibir outros significados do medio natural, senón só aqueles que serven ao propósito de uso e consumo inmediato«. Bieito XVI pedíanos “eliminar as causas estruturais das disfuncións da economía mundial e corrixir os patróns de crecemento que parecen incapaces de garantir o respecto ao medio ambiente«.
Esta, podemos dicir, é a doutrina da Igrexa que reclama de todos nós respecto, amor solidariedade con todo canto existe. Estas achegas dos papas recollen a reflexión de innumerables científicos, filósofos, teólogos e organizacións sociais. Comprácenos saber que, tamén fóra da igrexa católica, outras igrexas e comunidades cristiás – así como outras relixións – están a vivir idéntica preocupación. O papa Francisco exhórtanos a aceptar «o desafío urxente de protexer o noso fogar común na procura dun desenvolvemento sostible e integral”. Sabemos que as cousas poden cambiar. Depende todo das nosas autoridades e de todos nós: coidar da casa común.
]]>




































Entorno Vital:
Resume do Corona Virus: Con data a 1 de agosto do ano 2021 tiñan falecido no mundo 4,2 millóns de persoas a consecuencia do COVID-19. En Asia a cifra de mortes ascendía a unhas 836.700 persoas. En Europa máis de un millón de mortes. A cifra contabilizada en América superaba xa os dous millóns de decesos. En España fálase de 82.026 falecidos. O número de contaxiados ronda os 4.588.006 en toda España. Falecidos en Galicia 2.470. De non termos vacinas, estaríamos flan do de unha das desgracias maiores da historia da humanidade.
San Roque, una vida de misericordia, que mira a los demás con los ojos del corazón: San Roque “brilla no sólo por su santidad y la fama de sus milagros, sino por el esplendor de una vida caracterizada por la misericordia, sabiendo mirar a los demás con los ojos del corazón para percibir sus miserias y tratar de remediarlas”. Al reflexionar sobre los momentos actuales, por la situación generada a raíz de la pandemia del Covid19
Pérdida de la memoria y de la herencia cristiana: San Juan Pablo II “en la crisis humanitaria que padecemos se percibe la “pérdida de la memoria y de la herencia cristianas, unida a una especie de agnosticismo práctico y de indiferencia religiosa”. Damos la impresión de vivir sin base espiritual y como herederos que han despilfarrado el patrimonio recibido a lo largo de la historia…, en un contexto social y cultural en el que el proyecto de vida cristiano se ve desdeñado y amenazado”.
“Revitalizar la tradición cristiana y vivir los valores auténticos que han dado sentido a nuestra vida” Para superar las dificultades actuales “revitalizar la tradición cristiana y vivir los valores auténticos que han dado sentido a nuestra vida”. Ello “nos ayudará por respeto a las personas que sufren y por coherencia evangélica, a asumir con tanta dignidad como fidelidad este momento y a generar un ámbito cultural y social que no cierre los ojos a la luz de la fe en medio de tanta sospecha y desconfianza. La fe nos libera del miedo, nos da esperanza e interpela a los desencantados”.
Los santos reflejan en su actuación personal la verdad, la bondad y la belleza del amor de Dios”. “San Roque sabía que el ruido es del tiempo y el silencio de la eternidad. Dios fue el centro de su vida, afrontando las dificultades pues la gloria de Dios siempre va unida a la cruz de Cristo. Cuando nos encontramos con un santo, en él nos sorprende todo. Los santos reflejan en su actuación personal la verdad, la bondad y la belleza del amor de Dios”.


]]>