ESCUELA DIOCESANA DE LITURGIA
PROPUESTA PARA
EL CURSO 2027 – 2027
MISAS PRESIDIDAS POR EL SR. OBISPO
(O EN SU CASO POR EL SR. DEÁN) CON
PRESENCIA DE LOS SRS. CAPITULARES
(por orden cronológico del curso pastoral)
·
GRUPOS BÍBLICOS
DIOCESE DE OURENSE
2026 – 2027
Comezamos un novo curso e queremos presentar e facilitar novos materiais para a animación dos GRUPOS BÍBLICOS. A cita é no Seminario Maior o sábado, 3 de outubro de 10h30 a 13h30 destinada especialmente ás parroquias da cidade e parroquias ás que lles vaia ben. Tamén está previsto ir ás zonas tal como se expón na Programación diocesana. Os Grupos Bíblicos son un acercamento a Palabra de Deus, sinxelos de animar e producen froitos importantes.
PASTORAL PENITENCIARIA
DÍA 20 DE SEPTIEMBRE DEL 2026
El mundo de las prisiones es pequeño, con dificultades, pero también con esperanza. En él, la Iglesia se hace presente para acompañar y anunciar un futuro con libertad.
Ellos no son distintos de nosotros. Nadie está libre de no acabar en prisión. Pero hay personas que ya nacen en entornos donde la violencia, la marginación, la prostitución, o la droga es su realidad.
Quienes viven en la cárcel no necesitan más juicios. Necesitan más ayuda, más compañía, más cercanía. Necesitan la buena noticia, que se hace visible cada semana con centenares de voluntarios, sacerdotes y laicos. Ellos también entran en la cárcel, pero para llevar la gran esperanza que trae Jesucristo de la liberación del pecado y de la muerte . Y también están en el momento de volver a la calle, para ofrecer caminos de acogida, de inserción y de acceso al mundo laboral.
Este compromiso de la Iglesia brota desde sus orígenes con un mandato explícito del Señor: “Estuve enfermo o en la cárcel y me visitasteis”.
FESTA DA VIRXE DOS MILAGRES DE
COUSO DE SALAS
8 de setembro de 2026
Hoxe é un día especial para todos os que nos reunimos aquí, neste Santuario da Virxe dos Milagres de Couso de Salas. Moitos viñemos de lonxe; outros vivimos máis preto. Pero todos chegamos con algo en común: o cariño e a devoción á Virxe dos Milagres.
É unha devoción que recibimos dos nosos pais e dos nosos avós. Eles ensináronnos a querer a Virxe, a vir a este lugar, a rezarlle, a confiar nela. E hoxe nós continuamos esa tradición.
Pero non estamos aquí simplemente para conservar unha tradición. Estamos aquí porque María segue levando a Xesús ao noso corazón. É o compromiso que acadamos despois de escoitar o Evanxeo da visita de María á súa curmá Isabel.
Hoxe queremos pedirlle a Nosa Señora especialmente polos nosos mozos e polos nosos pobos, para que non se perda a fe recibida dos nosos maiores. Hoxe a comida familiar, o encontro, a festa e a visita ao Santuario forman parte dunha fermosa tradición. Que a Virxe nos axude a que esta tradición non sexa só un recordo do pasado, senón unha fe viva para o futuro.
Que cando volvamos ás nosas casas levemos algo máis que a lembranza dun día de festa. Que levemos a paz de María. Que levemos a alegría de Xesús. E que levemos no corazón o compromiso de querernos e coidarnos un pouco máis.
Virxe dos Milagres de Couso de Salas, quédate connosco. Acompaña as nosas familias. Coida dos nosos maiores. Bendice os nosos campos e os nosos pobos. Alenta aos que sofren. E ensínanos, como ti, a poñernos sempre en camiño para levar a Xesús aos demáis.


Chegan os últimos días de agosto e as primeiras xornadas de setembro. É o tempo das novenas marianas, unha tradición profundamente arraigada na nosa terra. A Virxe da Aparecida, en San Andrés de Porqueirós, abre o calendario; a Virxe dos Milagres, en Couso de Salas e en Baños de Molgas; a Virxe do Portal, en Ribadavia; a Virxe dos Remedios, en Ourense, en Vilamaior do Val, en Verín, en Castro Caldelas, en Sobreganade; a Virxe da Saleta en Cea, a Virxe da Saúde na Peroxa. E, entre tantas outras, a nosa querida Virxe da Clamadoira, en Muíños. Tamén a Virxe do Xurés, en Riocaldo, a Virxe do Viso, en Lobeira, ámbalas dúas de refestexo, e tantas outras advocacións, como a Nosa Señora da Piedade, en Parada de Ventosa ou a Señora da Peneda en Portugal, que nestes días reúnen as nosas xentes.
É un calendario que se repite ano tras ano, pero que nunca é exactamente igual, porque tampouco nós somos os mesmos. Volvemos aos santuarios coa memoria dun ano vivido, coas alegrías e tamén coas feridas, coas ausencias e coas esperanzas renovadas. Moitos regresan á Clamadoira para cumprir unha promesa, para dar grazas, para pedir pola familia ou, simplemente, para estar un intre coa Virxe.
Son días de encontro. Encontro coa nosa xente, cos amigos, coa familia e coa terra que nos viu nacer. Cantas lembranzas se xuntan nestes días! Cantos rostros coñecidos, cantos nomes que gardamos no corazón e cantas persoas que xa non están entre nós, pero que dalgún xeito seguen presentes cando volvemos á Clamadoira.
E, sobre todo, é encontro con María, a Nai que sempre nos espera. Contemplando o misterio da Visitación, descubrimos unha Virxe que sae ao encontro, que camiña, que acompaña e que leva consigo a alegría de Deus. Tamén nós somos convidados a saír dos nosos camiños rutineiros para achegarnos máis aos demais e, con eles, ao Señor.
María acóllenos na súa casa e, como sempre, lévanos a Xesús. Ela repítenos, coa sinxela recomendación de Caná: «Facede o que El vos diga».
Quizais esta sexa a mellor maneira de vivir a Clamadoira neste ano: subir á montaña da Virxe para baixar despois coa vida un pouco renovada; subir coa nosa historia, coas nosas preocupacións e esperanzas, e regresar coa certeza de non camiñar sos.
Mirando os nosos vales, os nosos fogares e os nosos veciños, todos necesitamos facer, crentes e non crentes, un pequeno achegamento cara ao Señor.
Que a Clamadoira 2026 sexa para todos un tempo de encontro, de gratitude e de esperanza. E que a Virxe, como tantas veces fixo cos nosos pais e cos nosos avós, nos acompañe tamén a nós e nos ensine a camiñar sempre cara ao seu Fillo.