
Os Milagres de Couso de Salas.
FESTA DA VIRXE DOS MILAGRES DE
COUSO DE SALAS
8 de setembro de 2026
Hoxe é un día especial para todos os que nos reunimos aquí, neste Santuario da Virxe dos Milagres de Couso de Salas. Moitos viñemos de lonxe; outros vivimos máis preto. Pero todos chegamos con algo en común: o cariño e a devoción á Virxe dos Milagres.
É unha devoción que recibimos dos nosos pais e dos nosos avós. Eles ensináronnos a querer a Virxe, a vir a este lugar, a rezarlle, a confiar nela. E hoxe nós continuamos esa tradición.
Pero non estamos aquí simplemente para conservar unha tradición. Estamos aquí porque María segue levando a Xesús ao noso corazón. É o compromiso que acadamos despois de escoitar o Evanxeo da visita de María á súa curmá Isabel.
Hoxe queremos pedirlle a Nosa Señora especialmente polos nosos mozos e polos nosos pobos, para que non se perda a fe recibida dos nosos maiores. Hoxe a comida familiar, o encontro, a festa e a visita ao Santuario forman parte dunha fermosa tradición. Que a Virxe nos axude a que esta tradición non sexa só un recordo do pasado, senón unha fe viva para o futuro.
Que cando volvamos ás nosas casas levemos algo máis que a lembranza dun día de festa. Que levemos a paz de María. Que levemos a alegría de Xesús. E que levemos no corazón o compromiso de querernos e coidarnos un pouco máis.
Virxe dos Milagres de Couso de Salas, quédate connosco. Acompaña as nosas familias. Coida dos nosos maiores. Bendice os nosos campos e os nosos pobos. Alenta aos que sofren. E ensínanos, como ti, a poñernos sempre en camiño para levar a Xesús aos demáis.

Ourense Mariano Clamadoira 2026

Chegan os últimos días de agosto e as primeiras xornadas de setembro. É o tempo das novenas marianas, unha tradición profundamente arraigada na nosa terra. A Virxe da Aparecida, en San Andrés de Porqueirós, abre o calendario; a Virxe dos Milagres, en Couso de Salas e en Baños de Molgas; a Virxe do Portal, en Ribadavia; a Virxe dos Remedios, en Ourense, en Vilamaior do Val, en Verín, en Castro Caldelas, en Sobreganade; a Virxe da Saleta en Cea, a Virxe da Saúde na Peroxa. E, entre tantas outras, a nosa querida Virxe da Clamadoira, en Muíños. Tamén a Virxe do Xurés, en Riocaldo, a Virxe do Viso, en Lobeira, ámbalas dúas de refestexo, e tantas outras advocacións, como a Nosa Señora da Piedade, en Parada de Ventosa ou a Señora da Peneda en Portugal, que nestes días reúnen as nosas xentes.
É un calendario que se repite ano tras ano, pero que nunca é exactamente igual, porque tampouco nós somos os mesmos. Volvemos aos santuarios coa memoria dun ano vivido, coas alegrías e tamén coas feridas, coas ausencias e coas esperanzas renovadas. Moitos regresan á Clamadoira para cumprir unha promesa, para dar grazas, para pedir pola familia ou, simplemente, para estar un intre coa Virxe.
Son días de encontro. Encontro coa nosa xente, cos amigos, coa familia e coa terra que nos viu nacer. Cantas lembranzas se xuntan nestes días! Cantos rostros coñecidos, cantos nomes que gardamos no corazón e cantas persoas que xa non están entre nós, pero que dalgún xeito seguen presentes cando volvemos á Clamadoira.
E, sobre todo, é encontro con María, a Nai que sempre nos espera. Contemplando o misterio da Visitación, descubrimos unha Virxe que sae ao encontro, que camiña, que acompaña e que leva consigo a alegría de Deus. Tamén nós somos convidados a saír dos nosos camiños rutineiros para achegarnos máis aos demais e, con eles, ao Señor.
María acóllenos na súa casa e, como sempre, lévanos a Xesús. Ela repítenos, coa sinxela recomendación de Caná: «Facede o que El vos diga».
Quizais esta sexa a mellor maneira de vivir a Clamadoira neste ano: subir á montaña da Virxe para baixar despois coa vida un pouco renovada; subir coa nosa historia, coas nosas preocupacións e esperanzas, e regresar coa certeza de non camiñar sos.
Mirando os nosos vales, os nosos fogares e os nosos veciños, todos necesitamos facer, crentes e non crentes, un pequeno achegamento cara ao Señor.
Que a Clamadoira 2026 sexa para todos un tempo de encontro, de gratitude e de esperanza. E que a Virxe, como tantas veces fixo cos nosos pais e cos nosos avós, nos acompañe tamén a nós e nos ensine a camiñar sempre cara ao seu Fillo.
Asunción de María a los cielos
SÁBADO, 15 DE AGOSTO del 2026
ASUNCIÓN DE LA BIENAVENTURADA VIRGEN MARÍA
Hoy celebramos la fiesta de la Asunción de María. Quizás nos vienen a la mente las imágenes de la Virgen que encontramos en nuestras iglesias, pero María va más allá de toda esta simbología: es la celebración de la ternura de Dios en la santidad de una mujer. El Evangelio nos la presenta en toda su plenitud de vida humana, saliendo al encuentro de quien la necesita y compartiendo alegrías y esperanzas. El encuentro con Isabel nos dice el evangelista, es de una gran alegría, tan honda que «el niño saltó de gozo en sus entrañas» y se llena del Espíritu de Dios. Desde este Espíritu, ambas hablan de un futuro que las trasciende, que va más allá de su encuentro puntual: es el encuentro definitivo y permanente de Dios con nuestro mundo. Y todo esto gracias a la respuesta de una mujer humilde y confiada, con miedo y, al mismo tiempo, con el gozo de vivir como nadie la presencia del Infinito en su corazón. De ahí nace el canto del Magníficat, que siempre nos seduce por su profundidad y sencillez, lleno de esperanza y de sabiduría (Claret).
Eclipse desde el cimborrio de la Catedral
El ECLIPSE SOLAR DESDE LA
CATEDRAL
BASÍLICA DE SAN MARTÍN DE OURENSE
«Los cielos proclaman la gloria de Dios»:
el eclipse solar del 12 de agosto, una
oportunidad para contemplar la creación
12 – 8 – 2026
HORA DEL ENCUENTRO EN LA FACHADA PRINCIPAL: A LAS 18.00.
CONEMPLAR DESDE LAS TERRAZAS DEL CIMBORRIO DE LA CATEDRAL

¡CRISTO ES LA LUZ DEL MUNDO!

«Los cielos proclaman la gloria de Dios, el firmamento pregona la obra de sus manos» (Sal 19,2). Con estas palabras del salmista, la Iglesia recuerda que la naturaleza es un reflejo de la belleza y la grandeza del Creador. A lo largo de los siglos, el pueblo de Dios ha contemplado el universo como una obra que manifiesta la sabiduría y el amor divino. Por eso, la observación de un fenómeno como un eclipse solar puede convertirse también en una ocasión para admirar la creación, reconocer el orden y la armonía presentes en ella y elevar la mirada
(COMUNICADO DEL OBISPADO DE TUY VIGO).

Mañana, día 12 de agosto, el eclipse solar que podrá contemplarse desde Galicia ofrecerá una ocasión privilegiada para detenerse y disfrutar de este extraordinario fenómeno astronómico.
Como recuerda el papa Francisco en la encíclica Laudato si, la creación es un lugar de encuentro con Dios y una invitación permanente al asombro y a la contemplación. La fe y la ciencia, lejos de oponerse, nos ayudan a descubrir y comprender la riqueza del universo y a vivir con mayor responsabilidad el cuidado de la casa común.
Precisamente por ello, es importante disfrutar del eclipse con prudencia. La observación directa del Sol sin la protección adecuada puede provocar lesiones graves e irreversibles en la retina. Los especialistas recomiendan utilizar exclusivamente gafas homologadas para eclipses.
Contemplar la creación es también cuidarla y cuidar los dones que Dios nos ha concedido. Por ello, la mejor manera de disfrutar de este acontecimiento extraordinario será hacerlo con la debida protección, para que la admiración por la belleza del universo vaya siempre unida a la prudencia y a la responsabilidad.
Santa Marta
FESTIVIDAD DE SANTA MARTA
DÍA 29 DE JULIO DEL 2026
LA CIUDAD DE OURENSE CELEBRA ESTA FIESTA EN LA
PARROQUIA DE SANTA MARTA DE VELLE,
SANTA MARTA DE MOREIRAS Y EN LA
RESIDENCIA
DE LAS HERMANAITAS DE LOS ANCIANOS
DESAMPARADOS EN RAIRO
Según el Evangelio de Juan, los hermanos Marta, María y Lázaro vivían en la aldea de Betania, cerca de Jerusalén. En el Evangelio de Lucas, sin embargo, parece indicarse que hubieran vivido, por un tiempo por lo menos, en Galilea.
La familiaridad de las conversaciones entre Jesús y la humilde familia que Lucas describe, es la misma que Juan. Marta sirve con frecuencia a Jesús. En el evangelio de Juan aparece como verdadera discípula cuando afirma que Jesús es el Cristo y el Hijo de Dios: «Ella contestó: – Sí, Señor; yo he creído que tú eres el Cristo, el Hijo de Dios, que has venido al mundo» (Jn 11,27).
Cuando Jesús y sus discípulos estaban en camino, llegó a un pueblo donde una mujer llamada Marta le abrió su hogar. Ella tenía una hermana llamada Maaría de Betania, que estaba sentada a los pies del Señor escuchando lo que él decía. Pero Marta estaba distraída por todos los preparativos que tenían que hacerse. Ella se le acercó y le preguntó: «Señor, ¿no te importa que mi hermana me haya dejado sola para hacer el trabajo? ¡Dile que me ayude!» «Marta, Marta», respondió el Señor, «estás preocupada y molesta por muchas cosas, pero solo se necesita una. María ha elegido lo que es mejor y no se lo quitarán».
Santa Marta es la santa patrona espiritual y modelo de servicio de la congregación de las Hermanitas de los Ancianos Desamparados, inspirando el cuidado diario a los mayores en las Residencias de los Ancianos Desamparados, como la de Ourense, en Rairo. Las chicas, aspirantes a religiosas, pasaban por un período de tiempo preparatorio que se conocía como “Martitado”.
Jornada munidal de los abuelos y personas mayores
Vª JORNADA MUNDIAL DE LOS ABUELOS
Y DE LAS PERSONAS MAYORES
27 – VII – 2026
La Iglesia celebra este, año el 27 de julio, la Vª Jornada Mundial de los Abuelos y de los Mayores con el lema Feliz el que no ve desvanecerse su esperanza (cf. Si 14,2).
Se establece el cuarto domingo de julio, en torno a la fiesta de los santos Joaquín y Ana, abuelos de Jesús.

En el primer mensaje del papa León XIVpara esta Jornada, en el contexto del Jubileo 2025, el Santo Padre invita a reconocer a los ancianos no solo como destinatarios de la atención pastoral, sino como testigos de la esperanza que, de manera activa, son protagonistas de la vida eclesial.
El papa León XIV ha decidido que quienes no puedan peregrinar a Roma este año podrán conseguir la Indulgencia jubilar si se visita por un tiempo a los ancianos en soledad o si se realiza una obra de caridad o peregrinación donde ellos estén presentes.
Continúa, así, el camino del papa Francisco, quien quiso que esta Jornada se celebrase, sobre todo, yendo al encuentro de los ancianos solos.
































