IMG_20200130_182431

Fiesta de la Presentación del Señor

Día 2 de febrero: Domingo.

 PRESENTACIÓN DEL SEÑOR

LAS CANDELAS

 Fiesta de la Presentación del Señor, llamada Hypapante por los griegos: cua­renta días después de Navidad, Jesús fue llevado al templo por María y José, y lo que pudo aparecer como cumplimiento de la ley mosaica se convirtió, en realidad, en un encuentro con el pueblo creyente y gozoso. Se manifestó, así, como luz para alumbrar a las naciones y gloria de su pueblo, Israel (elog. del Martirologio Romano). Las candelas pueden ser bendecidas con procesión o entrada so­lemne. Se encienden las candelas desde el principio, mientras se canta la antífona «Nuestro Señor llega con poder».

JORNADA DE LA VIDA CONSAGRADA

 La Jornada de la Vida Consagrada se celebra en la fiesta en que se hace memoria de la presentación que María y José hicieron de Jesús en el templo «para ofrecerlo al Señor» (Lc 2, 22). En esta escena evangélica se revela el misterio de Jesús, el consagrado del Padre, que ha venido a este mundo para cumplir fielmente su voluntad (cf. Heb 10, 5-7). Simeón lo indica como «luz para iluminar a las gentes» (Lc 2, 32) y preanuncia con palabra profética la suprema entrega de Jesús al Padre y su victoria final (cf. Lc 2, 32-35). La Presentación de Jesús en el templo constituye así un icono elocuente de la donación total de la propia vida por quienes han sido llamados a reproducir en la Iglesia y en el mundo, mediante los consejos evangélicos, «los rasgos característicos de Jesús virgen, pobre y obediente» (Vita consecrata, n. 1). Galería de Fotos:
 ]]>

IMG_20200111_175324

Fiesta del Bautismo del Señor

Bautismo del Señor

La Iniciación Cristiana

“En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno. Tu quisiste señalar con signos portentosos el nuevo bautismo en el Jordán de modo que, por la voz que venia del cielo, creyéramos que tu Verbo habitaba entre nosotros; y por medio de tu Espíritu, que descendió en forma de paloma, se conociera que Cristo, tu Servidor, era ungido con oleo de alegría y enviado a evangelizar a los pobres. Por eso con todos los coros celestiales te aclamamos en la tierra, diciendo sin cesar: Santo, Santo, Santo” (Prefacio del Bautismo del Señor)  ]]>

IMG_7140

Fiesta de Reyes. Solemnidad de la Epifanía

Solemnidade da Epifanía do Señor

Día 6 de xaneiro de 2010

Comenario en galego de un monxe de Samos no ano 1932

<<Epifanía— chamada pol-os gregos Teofanía— é unha festa destiñada a celebrar a aparición ou manifestación do Señor aos homes. Como se pode ollar ista eispresión convenlle do mesmo xeito á Navidade, pois n-ista festa conmemórase a primeíra aparición do Salvador sobor da terra. Ista é a razón por que n-un principio se ce­lebraban n-un mesmo día istas duas festividás de Na­vidade i-Epifanía. Constituen o misterio da Epifanía, asegún canta a antífona do Magníficat de segundas Vísperas, tres manifestacións de Xesús, primei­ro aos Magos, dempois no Jordán e nas bodas de Caná; tres feítos que se cree tiveron realización n-un mesmo ano. Mais, como se deduce de toda a liturxia da festa, o que abrangue todo o pensamento da Eirexa n-iste día é o misterio da adoración dos Reís Magos, as primicias da xentilidade que viñeron a adourar ao Salvador do mundo. Estos tres sabios, ao ver aparescer no Oriente unha estrela de eistraordinario claror e fermosura, alumeados por unha luz interior, viron n-ela o anuncio da chegada do Mesías esperado, e «se dixeron os uns aos outros: Esta  é a señal  do grande Rey; vaiamos pois, busquémol-o e ofrezámoslle ouro, incenso e mirra» (Ant. ad Magn. 1 Vesp.). E n-aquel intre se puxeron ao camiño. E dempois de un longo e penoso viaxe, ca estrela que lles tiña aparecido por guieiro, chegaron por remate a Belén ende, asegún a profecía de Miqueas, tiña de nascer o Mesías: «i-entrando na corte atoparon ao Neno con María sua nai, e postrán­dose o adouraron; e abertos os seus tesouros lle ofreceron dons, ouro, incenso e mirra» (Math. 2, 1l). Os Santos PP. e toda a Tradición lembrada pol-a Liturxia, olla-ron n’ista triple ofrenda un homeaxe ao Diviño Neno coma Deus, como Rei e como home. «Que o reconocen por Deus, di San Bernar­do, o indica a adouración, o manifesta a ofrenda do incenso. Mais non somentes o reconocen por Deus senon tamén por Rei, o cal se siñala no ouro. E antre istas cousas non se lles oculta o grande misterio da piedade diviña, pól-o que na mirra que lle ofrecen arrostran que ten de morrer.» (Serm. II Epiph)>> D. Máximo Arias. O.S.B. Real Abadía de Samos. 1932. A Epifanía do Señor, en Revista Logos, 1931 – 1936, tomo I., 178 – 179.

Galería de Fotos:

 ]]>

DSC00703

Santa María Madre de Dios. Solemnidad

Solemnidad de Santa María, Madre de Dios

Día 1 de enero de 2010

“Terminamos un año y comenzamos otro. He­mos organizado todo tipo de celebraciones para recordar lo que hemos vivido a lo largo de los últimos meses y para expresar los mejores de­seos para el año nuevo. Dios, tal y como hizo con Israel, también nos bendice a nosotros. Como dice la bendición de Moisés, nos mira y nos de­sea paz. Este es uno de los grandes misterios de nuestra fe: Dios nos mira. No nos ignora ni vive al margen de nuestra vida. Sabe quiénes somos y qué nos ocurre. Por eso decidió intervenir en la historia. Su objetivo es que dejemos de ser esclavos y nos convirtamos en hijos. Para llevar a cabo este plan nos ha enviado a su Hijo. Hoy celebramos la Encarnación poniendo énfasis en la figura de María de Nazaret. Dios ha queri­do hacerse presente en el mundo a través de una mujer. Ella aceptó colaborar. Concibió en sus entrañas al mismo Hijo de Dios. Lo cuidó, consciente de Quién era y de la responsabilidad que asumía. Por eso la veneramos como Madre de Dios” (Misa Claret). Oración colecta Oh, Dios, que por la maternidad virginal de santa María entregaste a los hombres los bienes de la salvación eterna, concédenos experimentar la intercesión de aquella por quien hemos merecido recibir al autor de la vida, tu Hijo, nuestro Señor Jesucristo. Amén.   Jornada de la Paz Jornada mundial y pontificia por la paz en el mundo: ¡Que Dios nos vendida con su paz!  ]]>

Solemnidad da Sagrada Familia

Festa da Sagrada Familia

Moi posiblemente, cando algúns lean isto, pensarán que estamos trasnoitados e fora do contexto progresista que se respira hoxe. Porque afirmar con san Paulo que temos que “revestirnos de sentimentos de misericordia, de bondade, de humildade, de sinxeleza, de tolerancia” e que temos que “aturarnos uns ós outros e perdoarnos coma o Señor nos perdoou” é cousa do pasado. Afirmar co papa Francisco que a familia é a escola e o camiño do amor e, por iso, da santidade;  dicir que a familia é  unha chamada a amar de xeito pleno, tal coma Cristo amou a súa Igrexa, sen facer referencia a liberdade e aos dereitos dos membros da parella non soa ben nunha sociedade hipersensibilizada coa autoestima e a propia autonomía. Pero, gracias a Deus, temos moitos exemplos de amor e de xenerosidade nas nosas mesmas familias. Hoxe a Igrexa recórdanos isto na festa da Sagrada Familia, A nosas nais tiñan moitas imperfeccións, pero tiñan moita máis xenerosidade de entrega ao Señor e aos seus familiares. Os «pais e as nais, que crían aos fillos con amor e que traballan para levar o pan ás súas casas son sinais da santidade.  En moitas familias encontramos aos «santos das portas veciñas» cos que nos cruzamos na vida diaria. Pero o maior modelo a imitar témolo na sagrada familia, na «santa comunidade formada por Xesús, María e Xosé», que reflicten o amor e a beleza da comuñón trinitaria» A vida familiar, coa súa incrible riqueza e variedade, é o lugar onde temos que vivir a santidade á que somos chamados. Non podemos soñar con un camiño de santidade fora das esixencias e responsabilidades diarias da vida do fogar. O amor matrimonial e familiar vai mesturado coa complicada rede de obrigas, intereses e condicións que proveñen do mundo profesional, económico, educativo e cultural. E non esquezamos  que “o belén, nun ambiente de ceo estrelado no medio da escuridade e do silencio da noite, ilumina o noso mundo e da resposta as nosas inquedanzas”. ¡Feliz aninovo para todos!]]>

Natividad de Nuestro Señor Jesucristo

SOLEMNIDAD DE LA NATIVIDAD DEL SEÑOR

DÍA 25 DE DICIEMBRE

PREFACIO DE NAVIDAD III: EL INTERCAMBIO EN LA

ENCARNACIÓN DEL VERBO

“En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno por Cristo, Señor nuestro.

Por él hoy resplandece ante el mundo el maravilloso intercambio de nuestra salvación; pues al revestirse tu Hijo de nuestra frágil condición no solamente dignificó nuestra naturaleza para siempre, sino que por esta unión admirable nos hizo partícipes de su eternidad”.

Galería de Fotos:

 ]]>

O Cabildo felicita o Natal ao Sr. Bispo

Felicitación polo Natal

O Excmo. Cabildo da S. I. Catedral de Ourense felicita ao Sr. Bispo, D. Leonardo Lemos Montanet, nas vésperas do Natalicio do Señor. “Mira que vou chegar axiña e traio comígo a miña paga, para lle pagar a cada un conforme o seu traballo….¡Amén! ¡Ven, Señor, Xesús! ¡A gracia do Señor Xesús vos acompañe a todos! (Apc. 22, 12. 21)                                        

Sr. Bispo, o Excmo. Cabildo da da S. I Catedral de Ourense e o seu Deán – Presidente deséxanlle un  ¡Feliz Natal!

]]>

Concierto de María do Ceo

CONCIERTO DE MARÍA DO CEO S. I. CATEDRAL DE OURENSE DÍA 22, A LAS 20.30 HORAS.

Nacida en la ciudad portuguesa de Oporto, respiró el fado desde la cuna gracias a su padre, fadista aficionado. Cuando contaba diez años, su familia se trasladó a Ourense y en esa ciudad ha vivido desde entonces. De niña escuchaba los discos de Amália Rodrigues que sus padres traían de Portugal, pero al residir en Galicia nunca tuvo contacto con los círculos de fados de Lisboa. Así desarrolló una forma de cantar diferente, en la que las dos tradiciones confluyen con una asombrosa naturalidad.

A día de hoy, decir María do Ceo es lo mismo que decir fado. Considerada la sucesora de Amália Rodrigues por no pocos críticos, la suya es, sin embargo, una trayectoria única en la que se funde la melancolía del portugués con la dulzura del gallego. ·      Melancolía portuguesa ·      Dozura galega. Sus excepcionales dotes vocales y su innata musicalidad hacen de los conciertos de María do Ceo experiencias fascinantes que sumergen a la audiencia en la pasión y la ternura del fado tradicional, pero también en la personalidad de una artista singular. ·      María do Ceo tiene la virtud de meternos de lleno en la pasión de la audición en su concierto. Embajadora de la cultura gallega en todo el mundo, su destacada carrera internacional está enraizada en el fado como inspiración básica y muestra esa identidad cultural luso-galaica que María do Ceo representa, quizá, mejor que nadie. ·      Embajadora da cultura galega, allá por donde pasa. Sus inicios profesionales, en 1988, no fueron sencillos, pero le sirvieron para rodarse y completar un aprendizaje valioso. En 1995 funda el grupo Alfama y el éxito no tarda en llegar. En esos años tiene ocasión de cantar para personalidades como Juan Pablo II y José Saramago, y su primer trabajo discográfico, Cartas de amor, ve por fin la luz. Será el primero de una larga y exitosa lista de grabaciones que en la actualidad supera la decena.

Galería de Fotos:

       ]]>

Inmaculada Concepción de la Bienaventurada Virgen María

Fiesta de la Purísima

en el segundo domingo de Adviento

“En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios to­dopoderoso y eterno.

Porque preservaste a la santísima Virgen María de toda mancha de pecado original, para preparar en ella, enriquecida con la plenitud de tu gracia, la digna madre de tu Hijo, y mostrar el comienzo de la Iglesia, su bella esposa, sin mancha ni arruga.

Purísi­ma había de ser la Virgen que nos diera al Cordero inocente que quita el pecado del mundo. Purísima la que destinabas entre todos, para tu pueblo, como abogada de gracia, y ejemplo de santidad”.

Galería de fotos:

]]>

Cristo Rey del Universo

Domingo, 24 de noviembre

Solemnidad de nuestro Señor Jesucristo, Rey Universo

Prefacio de la solemnidad “En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios to­dopoderoso y eterno. Porque consagraste Sacerdote eterno y Rey del Universo a tu Hijo unigénito, nuestro Señor Jesucristo, ungiéndolo con óleo de alegría, para que, ofreciéndose a sí mismo, como víctima perfecta y pacificadora en el altar de la cruz, consumara el misterio de la reden­ción humana y, sometiendo a su poder la creación entera, entregara a tu majes­tad infinita un reino eterno y universal: el reino de la verdad y la vida, el reino de la santidad y la gracia, el reino de la justicia, el amor y la paz”. El Orfeón Valdeorrés nos acompaña en esta celebración. Les saludamos cordialmente a la vez que les agradecemos su presencia en la S. I. Catedral de Ourense. Ojalá que santa Cecilia nos ayude a encontrarnos más veces. Muchas gracias y que sea el inicio de una larga colaboración.  Galería de Fotos Concierto:  ]]>