OFICIOS RELIGIOSOS EN LA CATEDRAL BASÍLICA DE OURENSE EN HONOR DE SAN ROQUE
16 – 8 – 2026
MISA DE 10.30
MISA DE 12.00


NUESTRA SEÑORA DEL CARMEN
PATRONA DE LOS MARINEROS
DIA 16 DE JULIO DEL 2026
Catedral Basília de San Martín de Ourense
DIOS TE SALVE, REINA Y MADRE
Dios te salve, Reina y Madre de misericordia, vida, dulzura y esperanza nuestra: Dios te salve.
A ti llamamos los desterrados hijos de Eva; a ti suspiramos, gimiendo y llorando en este valle de lágrimas.
Ea, pues, Señora abogada nuestra, vuelve a nosotros esos tus ojos misericordiosos y, después de este destierro, muéstranos a Jesús, fruto bendito de tu vientre.
¡Oh clementísima! ¡oh piadosa! ¡oh dulce Virgen María!
Ruega por nosotros santa Madre de Dios
Para que seamos dignos de alcanzar las promesas de Nuestro Señor Jesucristo. Amén.
SALVE MARINERA
Salve, estrella de los mares,
de los mares iris de eterna ventura
salve fénix de hermosura
madre del Divino Amor.
De tu pueblo a los pesares
tu clemencia dé consuelo
fervoroso, llegue al cielo,
hasta Tí, hasta Tí nuestro clamor.
Salve, Salve, estrella de los mares
Salve estrella de los mares
Sí, fervoroso llegue al cielo
y hasta Tí y hasta Tí nuestro clamor.
Salve, Salve, estrella de los mares
Estrella de los mares,
salve, salve, salve, salve.
Fiesta del Apóstol Santiago, patrono de Galicia y de España
25 – VII – 2026
BUEN CAMINO PEREGRINOS
Hoy Galicia está de fiesta. Repican las campanas, nuestras iglesias se llenan y miles de peregrinos siguen llegando a Compostela con la emoción de quien alcanza una meta soñada durante muchos días. Algunos llegan cantando, otros en silencio, otros con lágrimas en los ojos. Porque el Camino de Santiago nunca deja a nadie igual. Y, pensándolo bien, todos nosotros somos también peregrinos. Aunque nunca hayamos llevado una mochila ni recorrido cien kilómetros, cada uno está haciendo el camino de su vida.
Hay días en que avanzamos con ilusión y casi no sentimos el cansancio. Pero también hay cuestas arriba, días de lluvia, momentos en que parece que no podemos más. En el Camino, como en la vida, unas veces caminamos deprisa y otras muy despacio. Lo importante no es correr. Lo importante es no dejar de caminar. Hay una frase que los peregrinos repiten muchas veces: «Buen Camino». Es un saludo sencillo, pero lleno de cariño. Nadie pregunta de dónde vienes, cuánto dinero tienes o qué ideas defiendes. Basta un «Buen Camino» para sentirse acompañado.
¡Qué bonito sería que también nosotros viviéramos así! Que, en nuestras familias, en nuestros pueblos y en nuestras parroquias hubiera más palabras que animan y menos palabras que hieren; más manos tendidas y menos puertas cerradas; más personas dispuestas a acompañar y menos prisas por juzgar. El Evangelio de hoy nos sorprende. La madre de Santiago y de Juan quiere que sus hijos ocupen los mejores puestos al lado de Jesús. En el fondo, es una madre que quiere lo mejor para ellos. Pero Jesús aprovecha la ocasión para enseñar una lección que nunca pasa de moda. En el Reino de Dios no es más grande el que manda. Es más grande el que sirve.
Novena a San Antonio de Pádua
Del 5 al 13 de junio del 2026
San Antonio de Padua, presbítero y doctor de la Iglesia, nació en Lisboa, en Portugal. Primero fue canónigo regular de san Agustín y después entró en la Orden Franciscana de los Hermanos Menores. Su vocación era ser misionero en África para propagar la fe cristiana en aquellos pueblos; pero, por avatares de la vida, se dedicó a predicar en Italia y Francia, donde atrajo a muchos a la verdadera fe. Escribió notables sermones por su contenido teológico y doctrinal, y, por expreso mandato de san Francisco, se convirtió en profesor de teología para los hermanos, hasta que en Padua descansó en el Señor en el año 1231
TEMARIO PARA CADA DÍA
1.- Vocación Religiosa. 2.- El martirio de un franciscano cambia su vida. 3.- La hermana pobreza. 4.- La hermana castidad. 5.- La Palabra de Dios. 6.- Proclamación de la Palabra. 7.- La predicación con el ejemplo. 8.- La santa obediencia. 9. El pan de los pobres.
PETICIÓN: Pidamos al Señor por nuestras intenciones personales y eclesiales.
PADRE NUESTRO….GLORIA AL PADRE…
ORACIÓN:Dios todopoderoso y eterno, que en san Antonio de Padua has dado a tu pueblo un predicador insigne y un intercesor en las necesidades, concédenos, con su ayuda, seguir las enseñanzas de la vida cristiana y experimentar tu protección en todas las adversidades. Por Jesucristo Nuestro Señor. Amén.
JACULATORIA: San Antonio de Padua. Ruega por nosotros.
Responso a san Antonio
Si buscas milagros, mira:
muerte y error desterrados,
miseria y demonio huidos,
leprosos y enfermos sanos.
El mar sosiega su ira,
redimense encarcelados,
miembros y bienes perdidos
recobran mozos y ancianos
El peligro se retira,
los pobres van remediados;
cuéntenlo los socorridos,
díganlo los paduanos.
El mar sosiega su ira,
redimense encarcelados,
miembros y bienes perdidos
recobran mozos y ancianos.
Gloria al Padre,
Gloria al Hijo,
Gloria al Espíritu Santo.
El mar sosiega su ira,
redimense encarcelados,
miembros y bienes perdidos
recobran mozos y ancianos.
Ruega a Cristo
por nosotros,
Antonio glorioso y santo,
para que dignos así
de sus promesas seamos. Amén.
NOVENA AO SANTO CRISTO DE OURENSE
Como pasa o tempo! Aínda semella que foi onte cando me ocupaba, con certa preocupación, da organización e do contido da novena ao Santo Cristo de Ourense. Hoxe, en cambio, ao achegarse estas datas tan queridas —do 25 de abril ao 3 de maio—, o que sinto é unha fonda ledicia que me enche o corazón: volve a solemne novena ao Santo Cristo. E estou seguro de que este mesmo sentir aniña tamén no corazón de tantos devotos da bendita imaxe que se venera na catedral basílica de San Martiño.
A devoción do pobo de Ourense ao Santo Cristo pérdese na noite dos tempos. Xa dende o século XII, os nosos devanceiros se achegaban con tenrura á imaxe románica do Cristo dos Desamparados, na xirola, na capela da Asunción, presidida polo retablo de Mateo de Prado. Alí latexaba xa unha fe sinxela e profunda, que co paso dos séculos non deixou de medrar. Cando o bispo Vasco Pérez Mariño decidiu incorporar á catedral a imaxe do Santo Cristo, do século XIV, atopou unha terra xa preparada. A presenza do Cristo crucificado estaba viva dende finais do século XII: un Cristo cravado nunha cruz de gaxos, coroado con coroa imperial, suxeito con catro cravos e cos pés apoiados nun supedáneo. Así, a tarefa foi máis ben un camiño de continuidade: trasladar unha devoción xa enraizada cara á nova imaxe do Santo Cristo, que dende entón preside a capela que leva o seu nome. Hoxe, co paso do tempo, ambas devocións seguen a convivir, como dous latexos dunha mesma fe, no corazón da nosa catedral.
Durante estes días de novena, a vida da catedral intensifícase. Polas mañás celebraranse tres misas (8:00, 10:30 e 11:30) e, xa pola tarde, reunirémonos ás 19:30 para o rezo do Santo Rosario, que dará paso á misa maior das 20:00. Como é costume, haberá confesores dispoñibles antes de cada misa, ofrecendo a oportunidade de reconciliación e encontro.
A novena será tamén tempo de renovación: renovación da nosa pertenza á Cofradía do Santo Cristo e ocasión para que outros se incorporen a esta familia de fe. Unha familia que non remata co paso do tempo, senón que se estende na oración e na memoria agradecida: ao longo do ano, lembramos aos confrades falecidos nas celebracións e, de maneira especial, cada día 3 de mes, cando se ofrece a misa por todos eles. É este un fermoso sinal da comuñón espiritual que nos une máis alá das distancias e mesmo da morte. Neste ano acompañaranos como predicador o M. I. Sr. D. José Seijo González, secretario do cabido catedralicio e vicario xudicial da diocese. E, con ilusión renovada, acolle tamén o seu servizo como reitor da Capela do Santo Cristo o M. I. Sr. D. Pablo César González Carballo, canónigo da catedral basílica e vicario do clero. Que esta novena sexa, unha vez máis, un tempo de graza, de encontro e de esperanza para todos.