Novena a san Martín de Tours
patrón de la S. I. Catedral y de la diócesis de Ourense
Del día 3 al día 11 de noviembre
En las misas de cada día:
8.00, 10.30 y 20.00
Obras de Restauración en la S. I. Catedral
Limpieza de retablo mayor
Obra realizada
DOMUND 2021

O día 24 de outubro celebramos o día do DOMUND. Con frecuencia damos por suposto que todo o mundo entende os nosos enunciados e non nos paramos a explicalos polo miúdo. Hoxe vouno facer empezando polo principio: o DOMUND ou o domingo mundial das Misións é o día no que toda a Igrexa universal reza pola actividade evanxelizadora dos misioneiros e misioneiras e colabora economicamente con eles no seu labor, especialmente entre os máis pobres e necesitados. Por iso este é o por que do DOMUND: o 37% da Igrexa católica constitúeno os territorios de misión, un total de 1.100 circunscricións eclesiásticas que dependen da axuda persoal de misioneiros e misioneiras e da colaboración económica de outras Igrexas para poder realizar o súa tarefa evanxelizadora.
O DOMUND sirve para subvencionar e soster aos misioneiros e aos seus colaboradores cos donativos recollidos nestes días. Tamén se atenden outras necesidades especiais: construción de templos e capelas, formación cristiá, compra de vehículos…, ademais de desenrolar proxectos sociais, educativos e sanitarios.
Outra cousa que nos preocupa moito é a maneira de como se distribúe o diñeiro que se xunta no DOMUND. A Asemblea Plenaria dos Directores Nacionais das Obras Misionais Pontificias, que se celebra cada ano en Roma, distribúe equitativamente entre as solicitudes presentadas polos misioneiros a totalidade das aportacións chegadas de todo o mundo. Por iso se pide colaboración no DOMUND sen facer referencia a proxectos concretos.
Nestes días os fieis colaboran co seu donativo, ou ben facéndose socio con unha cota fixa ou testando en favor do DOMUND segundo cada quen. Podemos dicir que o diñeiro chega todo aos misioneiros. O donativo que cada fiel entrega para as misións recóllese na Dirección Nacional de OMP e remítese aos territorios de misión, salvo un mínimo porcentaxe para os gastos de administración.
Outra pregunta que nos facemos é si os misioneiros, ante catástrofes naturais ou bélicas, canalizan a axuda de organizacións sociais e dedícanas a atender aos damnificados. O DOMUND colabora cos misioneiros para que poidan permanecer na misión tras esas situacións de especial emerxencia humanitaria, axudando co pouco ou moito que teñen..
Normalmente a actividade de cooperación espiritual e material coas misións é permanente ao longo de todo o ano; pero alcanza especial significación durante o chamado “Outubro Misioneiro”. Non esquezamos que o DOMUND celébrase sempre no penúltimo domingo do mes de outubro.

Sínodo dos Bispos 2023
“Por unha Igrexa Sinodal: comuñón, compartir, misión”
O domingo, día 10 de outubro, o papa Francisco acaba de celebrar a apertura do gran sínodo dos Bispos. Será unha viaxe sinodal de tres anos de duración, coa novidade da consulta ás igrexas locais e «a tódolos bautizados». Constará de tres fases ben diferenciadas: a fase diocesana, a fase continental e, finalmente, a fase universal. Deste xeito, este camiño culminará coa Asemblea Xeral Ordinaria do sínodo dos Bispos no 2023 en Roma. Nas Igrexas diocesanas celébrase a súa apertura neste domingo, día 17 de outubro, en Ourense, ás 17.00 horas, na S. I. Catedral.

Segundo o papa Francisco a sinodalidade implica a comuñón de tódolos bautizados, compromete a participación corresponsable na marcha da Igrexa e, inevitablemente, empuxa a misión, tanto ad extra como ad intra na Igrexa. Estes tres eixos son fundamentais e precisan ser ben entendidos, esquecéndonos do que se viña facendo ata agora. Ben é certo que a Igrexa é unha gran asemblea, unha gran familia, pero non entendida como comunidade rexida polo sistema democrático, cousa que nos levaría por outros vieiros non sinodais. «Correríamos o risco de transformar a Asemblea nun parlamento, introducindo na Igrexa a lóxica da maioría ou da minoría»

Galería de Fotos:







]]>
BIENAVENTURADA VIRGEN MARÍA DEL PILAR
12 de octubre

Según una venerable tradición, la Santísima Virgen María se manifestó en Zaragoza sobre una columna o pilar, signo visible de su presencia. Esta tradición encontró su expresión cultual en la misa y en el Oficio que, para España, decretó el papa Clemente XII (elog. del Martirologio Romano)
Himno de la Virgen del Pilar
Virgen Santa, Madre mía luz hermosa, claro día que la tierra, aragonesa te dignaste visitar.
Este pueblo que te adora, de tu amor favor implora y te aclama y te bendice abrazado a tu Pilar.
Pilar sagrado, faro esplendente, rico presente de caridad. Pilar bendito, trono de gloria, tú a la victoria nos llevarás.
Cantad, cantad himnos de honor y de alabanza a la Virgen del Pilar.
FIESTA DE LA GUARDIA CIVIL

Historia del Patronazgo de la Virgen del Pilar
Sobre la Guardia Civil
Conforme a la información que se dispone, la devoción de los guardias civiles a la Virgen en su advocación del Pilar, procede de aquella transmitida desde niños a los alumnos del Colegio de Huérfanos de Valdemoro.
En septiembre de 1864, fue destinado al Colegio de Valdemoro su primer Capellán Castrense, de nombre D. Miguel Moreno Moreno. Este sacerdote organizó la capilla del Centro, donde fue instalada una imagen de la Virgen del Pilar e introdujo a los jóvenes alumnos en la devoción y amor a la Virgen. Por disposición recogida en el Boletín Oficial del Cuerpo de 24 de septiembre de 1864, se nombró patrona del Colegio de Guardias Jóvenes a la Virgen del Pilar.
Con el tiempo, los guardias procedentes del Colegio fueron extendiendo la devoción a la Pilarica por toda la geografía nacional. Esta circunstancia fue determinante para que el 7 de enero de 1913, el Director General del Cuerpo (General Aznar) solicitara de S.M. la proclamación de la Virgen del Pilar como Patrona de la Guardia Civil. La orden sería firmada por D. Alfonso XIII con fecha 8 de febrero, publicándose en los correspondientes diarios oficiales.
Galería de fotos:


La Asociación
XXXII Promoción de la Academia General de Zaragoza
«E grazas moi especialmente a esta Igrexa de Mondoñedo-Ferrol que hoxe me recibe como pai, esposo, pastor, amigo e irmán: que imaxes tan cheas de fermosura e significado! Desde o principio fixéstesme sentir moi a gusto. Síntome como na miña casa! Grazas ao padre Luis Ángel, o meu antecesor; grazas a don Antonio Valín, o administrador diocesano, e ao Colexio de Consultores; grazas a todos os sacerdotes, vida consagrada, seminaristas, misioneiros, membros das parroquias, confrarías, movementos, asociacións… Grazas a cantos preparastes esta fermosa celebración. Grazas aos presentes e aos que vos unides polos medios de comunicación. Como nunha orquestra, sentimos hoxe a beleza da diversidade da comunión. In ómnibus caritas: “En todas las cosas, la caridad”
]]>Novenarios

Hoy se inician las novenas a la Santísima Virgen María en sus preciosas advocciones de los Milagros, de los Remedios, del Portal de la Clamadoira… Ourense, fiel a sus orígenes y forjado en la devoción a María, descubre que para hacer una nueva evnagelización en nuestra tierra hemos de seguir el amino que nuestros padres en la fe y maestros espirituales nos han enseñado: «por María llegamos a Jesús». La Catedral de Ourense e hace eco de este tiempo mariano tan especial para la diócesis, sobre todo en estos días en los que se aproxima la clausura del Sínodo.]]>
«Mira a la estrella, invoca a María»
San Bernardo de Claraval fue un monje cisterciense francés. Llegó a ser el abad del monasterio de Claraval, célebre abadía cisterciense por haber dado abundantes frutos de santidad. Bernardo fue un hombre inteligente, dotado de una singular agudeza y una gran capacidad de persuasión; pero, por sobre todo, fue alguien que supo poner sus dones y habilidades al servicio del Evangelio. Libró numerosas batallas intelectuales y convirtió a muchos para Cristo, incluyendo a su propia familia. Fue consejero de reyes y papas, escribió varios libros y una de las oraciones a la Virgen más hermosas que existen.
San Bernardo de Claraval nació en el castillo de Fontaine-les-Dijon, ubicado en la región de Borgoña (Francia), en el año 1090. Su familia pertenecía a la nobleza francesa. Su padre, Tescelino, fue uno de los caballeros del duque de Borgoña; y su madre, Alice, era hija de un poderoso señor feudal llamado Bernardo de Montbard. Bernardo fue el tercero de siete hermanos.
Cuando murió su madre, Bernardo volvió sus ojos hacia la Virgen María, la fuente de s
us consuelos y por quien profesó una fuerte devoción durante toda su vida. Bernardo fue el autor del “Acordaos”, una de sus oraciones marianas más hermosas.
En 1112 ingresó al monasterio cisterciense de Citeaux, fundado por tres grandes santos: San Roberto, San Alberico y San Esteban Harding. En aquel momento, el monasterio se había convertido en centro de un movimiento de renovación a través de una vuelta a los orígenes: allí se practicaba con rigor la regla de San Benito. San Esteban Harding, que era el prior, aceptó a Bernardo y a todos quienes lo acompañaron con inusitada alegría: no recibían vocaciones en 15 años.
]]>Domingo, 15 de agosto
Oración colecta