IMG_8398

Venres Santo

Venres Santo

Non choredes por min, chorade polos vosos fillos…”.
“Pai, perdóalles, porque non saben o que fan”.
“Hoxe estarás con migo no paraíso”
 
Hoxe é venres santo. O Viacrucis escríbese cos sufrimentos do noso pobo, incorporados a Cristo que carga coa cruz de todos. Cada unha das estacións do Calvario describe a situación das mulleres e dos homes que soportan a contaminación do covid-19.
A lectura da paixón do Señor ten este ano unha resonancia especial: en Cristo lemos a nosa vida, cada quen cargado coa súa cruz e arrimados ao Señor para que nos sexa máis soportable. As palabras do Señor son tenrura e misericordia en todo o recorrido do Viacrucis. “Non choredes por min, chorade polos vosos fillos…”. “Pai, perdóalles, porque non saben o que fan”. “Hoxe estarás con migo no paraíso”. “Todo está cumprido”. Seguir ao Señor é seguir a historia da humanidade de hoxe.
Hoxe rezamos polas necesidades do mundo enteiro. Neste ano especialmente polos afectados polo coronavirus, polos traballadores do mundo da saúde, por todos aqueles que prestan servicios excepcionais en favor dos doentes e tamén nos acordamos dos fieis defuntos. ¡Que o Señor nos libre deste mal!
 
Adoramos a  Cruz Redentora do Señor. É o acto principal nesta xornada. Farémolo dende o noso corazón con unha inclinación profunda. “Mirade a árbore da Cruz, onde estivo cravada a salvación do mundo. !Vinde todos a adorala!
Fotos Celebración:
 ]]>

20180329_080315

Xoves Santo

Xoves Santo, Día do amor fraterno.

Semana Santa, semana da humanidade en espera, na espera da Vida, na espera de Cristo Resucitado.
“Tomade e comede, isto é o meu corpo…”
“Facede isto en memoria de min”
“Amádevos uns a os outros como eu vos teño amado”
“Non vos deixarei sos; eu estarei convosco ata a fin do mundo”
Neste día a consagración do pan e máis do viño polo noso Señor refrescan a nosa memoria e convídannos a acción de gracias que é a Eucaristía: “tomade e comede, isto é o meu corpo”, “tomade e bebede, este é o cáliz do meu sangue”. Vivimos tempos difíciles pola pandemia que nos afecta. Parécenos como si Deus, xa canso, abandonase o noso mundo. Pero é só aparencia, pois o Señor, é fiel sempre a palabra a prometida: “eu estarei convosco tódolos días ata a fin do mundo”.
Neste día recordamos a institución do sacerdocio coas palabras do Señor: “facede isto en memoria de min”. Os sacerdotes, o presbiterio diocesano, estamos chamados a facer as veces do Señor. Sabemos que a tarefa non é doada; facer as veces de Deus feito home non é posible. Sabemos a meta a que estamos chamados, pero somos conscientes das nosas debilidades, como todo o mundo coñece. A pesar de iso seguimos prestando o servicio da curación polos sacramentos da santa Nai Igrexa. Posiblemente na peste de hoxe faltan San Roques e San Martiños de Tours que compartan a vida cos máis infectados.
Neste día celebramos o día do amor fraterno. ¡Que fácil é hoxe comprender isto! As 20 horas aplaudímoslle a os nosos sanitarios, ás forzas armadas, as persoas que prestan os servicios máis necesarios no memento presente. As 12.00 horas soan as campás das igrexas para o rezo do Ánxelus en oración por tódolos implicados na loita contra o coronavirus, vivos e defuntos.. E no transfundo, o Señor: “amádevos uns a os outros, como eu vos teño amado”. 
 
Fotos Celebración:
]]>